EVE’S EYES

Yaprak 5,5 aylık oldu ve artık desteksiz oturabiliyor. Son bir aydır mamanın yanında akÅŸamları pirinçli-muzlu muhallebi yiyor. Bunun yanında elma püresi de sevdikleri arasında. Henüz doktorumuz su içmesine izin vermiyor. Üç gün önce gittiÄŸimiz aylık kontrolünde menüye irmikli sebze çorbası da eklendi. Azar miktarlarda baÅŸladığımız su kıvamındaki çorba minik Yaprak’ın sindirim sistemini bugün biraz zorladı. Yaklaşık bir buçuk saat durmaksızın aÄŸladı. O aÄŸlayınca ben çok üzülüyorum. YaÅŸadığı sıkıntı gözlerinden öyle net okunuyor ki …

Hergün büyüdüğünü çok farklı tepkileri ile farkettiriyor kokiÅŸko. Bugün Zara’da gezinirken ince mutluluk çığlıkları atıyordu, etrafındaki insanlarla iletiÅŸim kuruyor kendince. Her geçen gün elleri, kolları , ayak ve bacaklarına daha hakim oluyor. Anlayarak veya inceleyerek bakıyor. Bana sürekli “ben Yaprak’ım, ben bir kiÅŸiyim” diyor adeta. Benim kızım büyüyecek, kendine has huyları, hasletleri ile bizlerden bir, iki, üç, beÅŸ, belki de yüzonbeÅŸ adım önde olacak