Bazen hayat beyaz sedefli boncuklardan oluşmuş bir kolye gibi belirir kafamda. Her boncukta bir anı, bir insan, bir sevinç veya bir üzüntü saklıdır. Boncuklar tam karınlarından açılmış dar kanaldan geçen keskin ve sağlam misine ile birbirlerine dokunur, açık uçlar sadece istenilirse birbirine kavuşur. Her bir boncuğun ana iki komşusu bulunur ama bütünün içinde sahibinin kolye için biçtiği uzunluk kadar paydaşı, ortağı, bütünleyicisi olacaktır elbet tanelerin. Kimi kolye sahibinin boğazını sıkar, kimi kolye varlığını üstüne takıldığı kostümün kalabalığında kaybeder. Kimi kolye ise çıplak bedende, ona yakın yakışan kumaşın eşliğinde bir sanattır adeta, kendine baktırır ve anlayana anlatır, anlatır. Hayatını hayallerindeki kolyesine özenle işleyenler ise birbirlerini gözlerindeki boncuklardan her zaman tanır.
Siz hiç hayatınızda birine “Bana aitsin” dediniz mi ?
Ben kolyeme bir boncuk daha işte tam bugün, 20 Kasım da ekledim.
Add A Comment
You must be logged in to post a comment.