Kafam karışık
Doğru ile yanlış nasıl da alışılmış tanımlarını yitiriveriyor
Düşünmek istemiyor,
farkındalıktan nefret ediyor insan
iki günlük mutluluğu kaybetmemek için
Doğru ile yalan nasıl da biribirlerine kaynaşıveriyor
Yüzümden başlayıp bedenimi, kollarımı, ayaklarımı kavrayan rüzgar
birden tersinden esip alaşağı ediyor ruhumu
Dün soluğunu duyuyordum kabaca
Bugün şaşırıyorum
Ben gerçekten seni mi bekliyordum
bilemiyorum
Şimdi kendimi anlayamıyorum
Şimdi
On Ekim - 8 - 2006
Add A Comment
You must be logged in to post a comment.